YOLCULUĞUM
Ne gök mavi artık ne dal yeşil
Onlar gıp gri duman isinden hoşnut
Bir taze el dokundu ki geceme
Ne nefessiz kaldım ne de canlandım!
İsli gök yüzünden şıp diye damladım!
Rastladım da durmadım güneşin ışığına,
Yosunlu, ıslak bir taşın dibinde açan,
Gelincik tomurcuğundaki ümitli arı
Kanadından hızlı düşüyorum yere
Ömrümün başladığı o ilk günden beri.
O taze elin geceme dokunduğundan beri.
Süren bu yolculuk.
Bu çiçeğin tomurcuğunda renk oldu.
Şiir: ÖNER ÇAĞLAR
30.12.2022 Saat:10:57
Kayıt Tarihi : 19.1.2026 18:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!