Biz, ağaç gölgesi görmemiş
Topraklarda büyüdük.
Hep yokuştu yolumuz,
Düzlüğü hiç görmedik.
Uzun havalar söylerdik,
Uzun yollara inat.
Dilimiz gibiydi,
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Emaneti sahiplendik Abi. Milletimiz bilsin ki emanet emin ellerdedir.Selam ile...
Turgut Yıldızan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta