YOLCU BENİM
Bir telaş sarmış ruhumu
düğün değil bayram değil
büyük bir kalabalık var çevremde
yolcu benim kalabalığın içinde
giden tek benim
ağırlaşıyorum giderken neden?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




duygulu ve hüzünlü bir çalışma. harika olmuş. kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta