Bir sürgün ki
Yediveren ikliminin her mevsiminde
İnadına yaşamak adına yapişmış hayata
Uslanmaz mavi bir çocuk ki
Toprak ananın sonsuz rahminde
Benzerini arar ormanın en erozyon yerinde
Geçit vermez bir derviş ki
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta