taze nehirlerden bilinmedik kokuları yurt eyledim
yüzdükçe ruhum da demleniyor
özlemim sevdanın en doruğunda
ve hiçbir duygu tarif edemez bunu
sanki yeniden doğuyorum
ve sanki yüreğimin en derini gülümsüyor içimi gıdıklarcasına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta