1988-Gaziantep
Hangimiz kalıcıyız bu dünyada,
Azrail bir gün kapımızı çalacak,
Hepimiz birer faniyiz,
Herkes ecel şerbetini içecek.
Dünya han, insan yolcu
Hepimizin var bir can borcu,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta