Önüme doğru yürüdüm, her şey arkamda kaldı:
Anamın beni karnında taşıyarak yürüdüğü yollar,
Babamın beni kanında bulundurarak ektiği tarlalar,
Çok uzaklardan bana sevgiyle bakan dağlar,
Akraba gibi cana yakın ağaçlar,
Çiçekler, bitkiler, kuşlar, böcekler...
Kimse yıkamaz zannettiğim evler,
Gökte zamansızlık hangi noktada?
Elindeyse yıldız yıldız hecele!
Hüküm yazılıyken kara tahtada
İnsan yine çare arar ecele!
Gençlik... Gelip geçti... bir günlük süstü;
Devamını Oku
Elindeyse yıldız yıldız hecele!
Hüküm yazılıyken kara tahtada
İnsan yine çare arar ecele!
Gençlik... Gelip geçti... bir günlük süstü;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta