İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Evet, "yolcu"yuz hepimiz, bir yerleredir hep yolumuz...
Gerçeklik, hüzün ve teselli kolkola vermiş adeta. Bu bir strateji mi ayakta kalma motivasyonunu güçlü kılmak içi..? Yani, "pes" dememek için hayata...
Kısa ve öz. Perspektif sunan; felsefesiyle düşündüren dizelerdi...
Teşekkürler, tebrikler, saygılar kalemin gücüne, düşündürdüklerine...
Teşekkür, yorumunuz harika! Yolculuk gariptir, hüzünlüdür. Taşınan bedenler değil umutlardır. Kavuşma umududur. Sağolun Varolun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta