Efkâra düşmüş bülbül,figan deminde yine,
Ne aşığa sitemi,ne aşka niyazı var,
Ne hoşçakal sevgili,ne gel der sevdiğine,
Ne güllerin kokuşu,ne öpüşün hazzı var...
Tesellisi yok artık, anlamaz kimse halden,
Bir yalnızlık duygusu bize kalmış melalden,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta