Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Yangınla harman olan, yürekteki bekleyişlerle iksirlere dolan bir düşünüşün en mahrem yerinde verilen moladır umutsuzluk. Kırılan ve onarılmayı bekleyen sevilerin cam bakışlarıyla ıssızlığı sabırla taramaktır. Her sancı kendi imlasını çözerek sokulur menzile ve her bekleyiş kendi dallarını sıyırarak düşer dibine. Umut kırık bir beste, yaşamak bir ney gibi bizi alır götürür bilinmezliklere.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta