İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yangınla harman olan, yürekteki bekleyişlerle iksirlere dolan bir düşünüşün en mahrem yerinde verilen moladır umutsuzluk. Kırılan ve onarılmayı bekleyen sevilerin cam bakışlarıyla ıssızlığı sabırla taramaktır. Her sancı kendi imlasını çözerek sokulur menzile ve her bekleyiş kendi dallarını sıyırarak düşer dibine. Umut kırık bir beste, yaşamak bir ney gibi bizi alır götürür bilinmezliklere.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta