ben kimsesiz sabahların yolcusuyum..
ne bir el nede bir ten ısıtır beni
soğukla başa çıkmayı kendim öğrendim
bir de üşümeyi, herkesin sıcak yatağına uzandığında
ben kimsesiz aşkların yolcusuyum
ne gönül avutur beni ne sevdiğim
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta