Karanlık ölüm gibi, yalnızlığın habercisi, ürkütücü ve yok edici. Karanlıkta kaybolmak, dehlize daha daha derinlerde kaybolmak gibi bir şey, “karanlık”...
Sessizlik, yalnızlık içersinde, tek başına yol almak; zor gelse de yola devam diyor içimden bir ses yola devam. “Yola devam” bir partinin sloganı gibi oldu düşünürken güldüren. “Yola devam” doğanın insana biçtiği misyon. “yalnızlık”....
Solumda ormanın ürkütücü sesizliğini bozan hayvan bağırmaları ve sonrasında cılız inlemeler, belli ki yasalar bizdeki gibi işliyor güçlü olan diğerini yok etmesi gibi.
Orman karanlık ve ürkütücülüğün yanında, aşk şarkıları söyleyen bülbüle , rüzgarın ıslık çalarak eşlik etmesi. İşte bir yandan karanlık, korku ve yalnızlık diğer yanda güzellik “yola devam”.
Şeyhmus idrisoğlu
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta