Yolculuk var ebede, yollar; ince, uzun, dar!
Güzergâhta bin tuzak ve binlerce kuyular.
Kimi sulu kimi kör, kimi hami Yusuf’a,
Birçoğunun içecek, acı tatlı suyu var.
Kimisinin dibine, efsunları saklarlar,
Çarpsın diye(!) nebiyi, aylar boyu beklerler.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




İman uruc ettirir, semalara her kulu!
Kuyularda bırakmaz, hak sevdiği bir kulu.
Dipsiz çukur dalalet, çıkar nar-i cahime,
Kim korkarsa sükûttan, tercih etsin makul’ü!
yüreğinize sağlık dolu dolu yürekten kutlarım muhabbetle tam puan
Yar diyen yar yolunda yürür
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta