01-02-1955 Balıkesir/edremit
Bir karanlık mezra da üst alt yol'un
Bilirmisin nereye çıkacağını
Varacağın yerde belki o kol'un
Senle bir bedbaht olacağını
**
Sessizlik hakim olsun ol varanda
Ol gözlerin tane tane konuşsun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel.
Tebrikler sevgili Feyzullah.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta