ikircik salkımları yola serpiliyor
köprünün ihtişam kokan rüzgârında
kaftan giymiş düşünceler teleklerde
saf olmuş haykırıyorlar dizlerinin dibinde
nirengi diyaframında haykırış fayda değil
insanlık bunu istemiyor penceresinde
câriye serbestliğinde atılan adımlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta