Rüzgâr saçlarını okşayınca
gece birden yumuşar,
benim içimde
uzun zamandır susan bir melodi
yeniden doğar.
Sen gülünce,
şehir bile sesini değiştirir;
kaldırımlar daha ılık,
yıldızlar daha yakın olur.
Kalbim—
senin adını duyunca
koşmayı unutan bir çocuk gibi
kendi içine düşer,
ama düşerken bile
senin ışığına sarılır.
Aşk dediğin,
bir dokunuşun ucunda saklıdır:
Kelimeye sığmaz,
zamana sığmaz,
yalnızca iki nefes arasına
sonsuzluğu gizler.
Ve bil ki sevgilim,
sen yürüdükçe
yol olur önüm;
sen sustukça
kendi içimde büyüyen
bir şarkının kederli güzelliği.
Sinan Bayram
Sinan BayramKayıt Tarihi : 14.12.2025 18:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!