Âlemde zerreydik, umman eyledik,
Ateşi su kıldık, harman eyledik,
Nefsi bir mürşide kurban eyledik,
Yandık bu meydanda, kül olduk pirim.
Arşın nakışını gönle dokuduk,
Varlığın ilmini canda okuduk,
Dünya gafletinden el-aman dedik,
Sustuk bu meydanda, dil olduk pirim.
Gözümüz perdesiz, özümüz darda,
Ararız Hakk’ı biz, her bir civarda,
Mansur gibi kaldık, çekildik darda,
Sustuk bu meydanda, tel olduk pirim.
İkrarı vermeyen, yolu ne bilsin?
Cahilin elinde, gönlü ne gülsün?
Erenler demiyle, pasımız silinsin,
Coştuk bu meydanda, sel olduk pirim.
Toprak olduk ezdik, kibri ve kini,
Aşkla tamam ettik, imanı dini,
Tanırız her yüzde, biz o lütfeni,
Kalemsiz Şair ile yol olduk pirim.
Kayıt Tarihi : 3.3.2026 10:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!