son
sabahtı
buruk bir onulmazlıkla
sinmiştim yaşlı bir trenin
umutvar pencereli bir koltuğuna
mil çekili gözlerimde kendi filimim
adım adım yol nefes nefes cıgara
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




kazasız belasız inadına AŞK 'la
sahi
buralardan geçtik miydi neydi
şu orman şu dere şu tepe şu dağ
hiç yabancı değil şu yaşlı kadın
elinde azığı hasta bir adam
ıhlayıp tıslıyordu hatırlar mısın
Sarıkamış göklerinde altından bir ay
adım adım yol tıkır tıkır ray
ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta
Mil çekilmiş gözler,bana Kaldırımlar Şiiri'ni çağrıştırdı(Necip Fazıl'ın)... Hikayesi güzel şiirin,ama anlatımı sıradan, şiirin iç ritmini yakalamışsın...
sevgili dostum...otobüs nedense şiirlerde yer almadı..otobüs yolcuğu nedense şairane bir havaya pek karşılık gelmiyor...hüzün ve tren...o kadar çok işlendi ki şiirlerde türkülerde...
şiir başarılıydı...bir trenin içine aldı götürdü...
atmosferine alabilen tüm şiirler gibi başarılı bir şiirdi...
Trenler istiklal harbinin hüznüdür..istiklal harbi ve sonrasında birinci, ikinci ,üçüncü mevkilerden akan hayatların trenini sanki zaman tunelinden çıkarıp getiren ve yüreğimde manevralar yaptıran ismet özelin ''Savaş Bitti'' şiirine giderim ben şimdi bu şiirin istasyonundan
saygılarımla
Şair işlemiş duygularını, hissetmiş, yazmış. şiire ve şaire selamlar.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta