YOL HALİ (Gidiyorum Ben)
Vefasız dünyaya kalsın dertleri,
Kendi mahşerime gidiyorum ben.
Bıraktım geride sahte mertleri,
Özümün sırrına gidiyorum ben.
Heybemde bir hırka, bir de kırık saz,
Ne kimseye sitem, ne kimseye naz.
Kışım bitti artık, gelmese de yaz,
Aşkın baharına gidiyorum ben.
Sanal bir sarayda taht kuranlara,
Hakikat yolunda bend vuranlara,
Diliyle gönül yakıp duranlara,
Susup da nuruma gidiyorum ben.
Gözümde ne mülk var ne de altın sim,
Tanımaz bu hali artık hiçbir kim.
Beden hapsindeydi şu garip ruhum,
Ruhun hududuna gidiyorum ben.
Hünkârım elinden içtim doluyu,
Ondan öğrendim ben doğruyu, yolu.
Artık bura değil dervişin kolu,
Pir’in huzuruna gidiyorum ben.
Kalemsiz Şair der, sözüm tükendi,
Benliğim koca bir dağa direndi.
Dünya dediğiniz boş bir dümendi,
Hakk’ın didarına gidiyorum ben.
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 08:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!