Kendime inandım hep doğrusu
ama ağladığım çok oldu çok;
kızgınlık yıkıp geçti kırgınlığımı,
ben hep devranı suçlu saydım.
Her şeye yetişmez bir akıl
her şeye dokunamaz da...
Çok istersin gördüğün öyle uzak
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta