Yaşanan şu ömrün, her bir çağında,
Dosta götürecek yol gerek bize.
Sevgiyle beslenen gönül bağında,
Dostluk için açan gül gerek bize.
Hüner o ki, önce kendini devşir,
İlim ateşinde özünü pişir,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




bir tek;'dürüst çalışanın önünde eğil'
mısrası hariç,gayet hoş ve manalı bir şiir olmuş aziz kardeşim.
kul kulun önünde hiç bir vesileyle eğilemez.bu hak teala tarafından memnu addedilmiştir.onu tashih ederseniz şiiriniz on puanlık.
saygılar,selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta