Yaşanan şu ömrün, her bir çağında,
Dosta götürecek yol gerek bize.
Sevgiyle beslenen gönül bağında,
Dostluk için açan gül gerek bize.
Hüner o ki, önce kendini devşir,
İlim ateşinde özünü pişir,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




bir tek;'dürüst çalışanın önünde eğil'
mısrası hariç,gayet hoş ve manalı bir şiir olmuş aziz kardeşim.
kul kulun önünde hiç bir vesileyle eğilemez.bu hak teala tarafından memnu addedilmiştir.onu tashih ederseniz şiiriniz on puanlık.
saygılar,selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta