Upuzun bir yol bu.
Kah tümsek,
Kah çukur.
Kimi düz,
Kimi zorlu bir viraj.
Kimi zaman otoban,
Kimi zaman çamur.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




babam küçükken sık sorardı ''biz dünyayı tadından mı yiyemiyoruz,tuzundan mı''önceleri çok boş baktık bu soruya..sonra alıştık ve bir ağızdan aynı cevabı verdik.''TUZUNDAN YİYEMİYORUZZZZZZ''...ben sorsam bu soruyu şimdi nasıl bakışlar alırım cevab olarak merak ediyorum..alakası yok belki benim yorumla senin şiriin ama aklıma geldi işte okurken..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta