Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
NE YAZIK Kİ HAYAT BİR OYUNDUR VE OYUN YOLDA GEÇER...YOL BİTMEZ ,SİZ YÜRÜRSÜNÜZ HAYAT YOLUNUZDA VE OYNAMAYA DEVAM EDERSİNİZ,SADECE YARDIMCI OYUNCULAR DEĞİŞİR...BAŞ ROL SİZİNDİR...HAYAT OYUNUNUZ VE HAYAT ROLÜNÜZDE GERÇEK YARDIMCILARINIZI BULMANIZ DİLEKLERİMLE....KALEMİNİZE VE CESUR YÜREĞİNİZE SAĞLIK....
MARTI
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta