Yol Arkadaşı O Yare Şiiri - Zihni Derin

YOL ARKADAŞI (O Yare)
​Gönül heybesine hasret dolunca,
Düşeriz yollara, bahtım gülünce.
Yükümüz ağırlaşıp dert olunca,
Dayan sevdiğim, varalım O YARE.

​Fırtına koparsa, boran eserse,
Zalim felek eğer yolu keserse,
Dost dediğin senden ümit keserse,
Tutun elimden, gidelim O YARE.

​Gece çöktüğünde sönse de ışık,
Aşk ile yürüyen kalmaz karmaşık.
Yüreğim yüreğine öyle alışık,
Işık ol bana, erelim O YARE.

​Ayrılık rüzgarı esse de sertçe,
Yürürüz bu yolu dürüstçe, mertçe.
Sırrımızı döküp sessizce, dertçe,
Diz çöküp orada, yanalım O YARE.

​Yıllar geçse bile eskimez emek,
Zordur bu dünyada vefayı bilmek.
Gerektiğinde bir lokma ekmek,
Bölüşüp seninle, varalım O YARE.

​Ayaklar yorulsa, gözler süzülse,
Kaderin çizgisi hüzünle çizilse,
Bütün hayallerin tek tek dizilse,
Vazgeçme sakın, erelim O YARE.

​Dağların ardında kalsak da susuz,
Geceler geçse de yorgun, uykusuz,
Kalsak da dünyada garip, kuşkusuz,
Sırt sırta verip, gidelim O YARE.

​Ömür dediğimiz bir ince fidan,
Vakit dolup geçer, bakmadan her an.
Son nefes gelip de bittiği zaman,
Seninle beraber, uçalım O YARE.
Yazan şair:Zihni DERİN
07.01.2025 Ankara