Kader yalnızlığı bir biçimde yok etmekmiş…
Ben yalnızlığı bavulumun en ücra köşesine yerleştirip, tatile koyuldum…
İhtiyatlı yiğidin ağlamazmış gibi, son anda kurtardı beni yalnızlık, mutluluktan…
Mutlu olmak bana göre değil arkadaş…
Tiner kokusu gibi sinmiş odalarıma, yalnızlığımın gözyaşı…
Hayırdan mı, şerden mi?
Yine gevezeliğim üzerimde…
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




teşekkürler değrli yorumunuz için...
Hiç bir yol yalnız çekilmez.Yalnızlık dediğimiz şey en yoğun en kalabalık başka şeylere vaktimizin hiç olmadığı anlardır.aldanmamak gerek-saygılar..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta