Yol Şiiri - Mehmet Habip Güney

Ölümden yana gamım yok,
ya sana okuyamadığım şiirlerin...
Güzel olan, senden bir parça içeriyor.
Kapkara gökkuşağıyım, renklerimsin.

Diken dolu ellerim
kayboluşunun çiçeklerini topluyor.
İçim kan ağlarken
gözyaşım kirpiklerini sayıyor.

Tanrı tüm çirkinliği, kiri pisi
serpmişken dünyaya,
gözlerimdeki seni
ille de mahrum bırakıyor.

Şu sıralar her şeye susuyorum.
şeytanı çok geç tanıdım.
Topladım meyveleri ham mevsiminde
Ayaklarım çok acıyor.

Memleket gözlüm,
seni çok özledim.
Annem geliyor sürekli aklıma,
Esrar yüzün çıkmıyor.

@mhmthbpgny