Yine karanlık odalara kapadık kendimizi
Ruhumuzu portmantoya astık
Kendimizi tavana bakarken bulduk
Oda sessizdi
Gözlerimizde, kollarımızda
Kalbimizde bir ses çalarken dinledik
Titrek ses, titrek göz bebeklerinden süzülen yaşlarla birleşince anladık
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta