28.11.1998 İstanbul/Beşiktaş
Bir yol var önümde
Sessiz, karanlık ve yorgun
Evet, yoldu yorgun olan.
Yol hiç yorgun olur mu? Yorgundu işte.
Belki de onu çiğneyip geçen binlerce çileli ayak yormuştu onu.
Ve ben adi bir cigaranın dumanıyla doldururken içimi
Aynı çocukça hayalleri kuruyordum, senli ve seninle ilgili.
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta