Yol mu yorar insanı;
Yolda yaşadıkları mı?
Yoktum, yollardan geldim.
Oldum, varım!
Uzun ve belki de hayatla kıyaslandığında kısa.
Başlangıcında tükenmez sanılan,
Sonunda "Ne zaman yürüdüm ben bu yolu?"
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




"İNSAN BİR YOLCUDUR! YOLCULUK İSE ERVAH-I ALEMDEN, ANA RAHMİNDEN, ÇOCUKLUKTAN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, ÖLÜMDEN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN, MİZANDAN VE HESAPTAN GEÇİP EBEDLER ÜLKESİ OLAN CENNETTE YA DA CEHENNEMDE SONLANAN UZUN BİR İMTİHAN SEFERİDİR VESSELAM!"
Hayırlı yolculuklar Muharrem bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta