Göle düşen vakitsiz akşam,
bekleyişin uzuyor ahtapot kolları.
Dalgın gövdemi vursam yollara
tuzaklarından kurtulamam kuytu ormanın.
Rüzgarın kulağıma fısıldadığı yolculuk;
senden çıkmalı yola, çocuk!
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Tenimi titretir rüzgar
kendime yürürüm!
Kendine yürümek acıtsa da güzeldir. Büyütür insanı ve en güçsüz olduğunu anladığında
en güçlü olana sığınmak için bir motivasyon da bulabilir.Selamlar saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta