Yürüyorsun
Çok sıcak çölün ortasındasın yürüyorsun
Güneş tependen giriyor derini kavururken
Ardında bıraktıklarını düşünüyorsun
Yürüdükçe peşinden geliyor adımların
İki şeritli bir yol
Ne solundan geçiyor yabancılar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta