Dokuz ay on gün bekledi insan yola çıkmayı..
Karanlıktı mabedi, kapalıydı gözleri..
Ve gün geldi, başladı serüveni,
yola çıktığında gördü ışığı, kamaştı gözü..
Ayağa kalktı önce ve söyledi ilk sözü..
Öğrendi her şeyi bir bir, sırayla.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta