Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hani 'başta kavak yelleri eserken' dediğimiz çağlar :)) gerilere götürdü bu şiiriniz:)) Tebrikler
Enfes!...
Kutlarım çok güzel şiir..
Sevgiler
Çok sevdim bu şiiri..Belki de bir zamanlar genç olduğumdan ve benzer an'ları yaşadığımdan.Şairin anlattığı yeri gördüm,onları gördüm,sevdalarını gördüm,o treni de...içselliğini anlatımla ne güzel birleştirmiş...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta