uykusunda çalmışlar kalbini
rüyalarda dolaşır gibi masumca
mesafeler sınırsız, aşk sonsuzca
bir şefkat ki ipekten yapılmışcasına
feda eder kendini adanmışçasına
bir insan ölümün ardından nasıl doğarsa
ateşten geçip cennete vardığında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta