Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bir yol vardı ki ne sonu var nede yolcusu bil yol vardıki sonu olan yolcusu çok olan ama bir yol var ki alnından öpebileceğim soğuk bedende düş olduğum karanlıklar içinde ışık saçtığım yarınlara yol aldığım yalnızlık yolum var... yureğinize sağlık...
Başarılarınızın devamını diliyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta