bir zaman kayboldum u dönüşlerinde
aç susuz ve umutsuz gezindim günlerce
haykırışlarımı an duydu zaman duydu umman duydu
gece başımın altına yastık diye taş koydu
toprak bana ince bir örtüyle arkadaş oldu
üşüyordum baharında bedenim tar u mar oldu
diken diken kaktüsler kahrımdan helak oldu
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta