Yokuştan aşağı yuvarlanıyoruz
Çaresiziz, ne yapalım?
Mahalle sakinlerini uyandırdık
Ama sağ olsunlar, kimse çıkıp bağırmadı
İçleri acır gibiydi sanki, cama dökülen kalabalığın
Eylül'ün başını biz çekiyoruz bu sefer
Döküldük öyle, ne yapalım?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta