Yokuştan inişe, koşar gibiyiz,
Tersine uçuran, bir yel bulunmaz,
Varılan menzilden, korkar gibiyiz,
Bu yola yan gelen, engel bulunmaz.
Senedin var mı ki; güne çıkacak,
Geride kalana, dönüp bakacak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harikaydı tebrikler selam ve saygılar
Yaşamı olduğu gibi tanımlayan,insan olarak hangi koordinatlar içinde olduğumuzu belletmeye dönük yazınsal bir uğraş.
İlgiyle okudum.Deneyimlerden süzülen bu düşünceler mutlaka dikkate alınmalı.
Kutluyorum Efendim.
Erdemle.
oldukcu anlamlı olmuş. kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta