Yokuşlardayım; hayatımın çekilmez saatleridir bu
Ve bilindik ben değilim, ben
Kendi çıkmazlarımda
Kırdığım kalplerin hüznüne yaslanarak
Adımlıyorum kaderimi…
Hiç düşünmüyorum, gözlerimdeki gibi değil hayat.
Kendi kırılganlıklarımda ektiğim acıların dergâhına doğru
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta