Sesinde içli şarkılar inleyen zamanın gölgesine
Çatık kaşlı, yüzü avuçlarında bir gün düşüverdi.
''İnsan gibi insan'' a has olan
Soylu sevdasına ağlıyor şair.
Ey divane gönül;
Niçin? nereye? koşuyorsun çatlarcasına
Kimin ellerinde dizgin
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta