Hüzün giyince sevdam etekterim kanıyor,
Ben düşünce yollara yarim bana ağlıyor.
Öfkem kimseye değil, bilmediğim kadere,
Ben elim yalnızca sevdiğimin gönlünde.
İki kalp yanyana nasıl dururmuş ayrı,
Susmuş dilim kendime yokum bundan gayrı.S.S.T.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta