YOKTUN!
Günler sonbahar yaprakları gibi,
Dökülürken penceremin önüne,
Ben her gece gözlerimi semaya dikip,
Aydınlık bir sabahın olmasını bekledim,
Ama sen yoktun...
Umutsuzca dolaştım bu kentin her sokağında,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta