yine sokaklar boş hertaraf karanlık gün yerini sesizlige bırakdı yine sogukdu dışarısı bende üşüdüm geceler gibi sonra esen rüzgara senin adını verdim.aradı gözlerim seni heryerde agladım hıçkırarak ellerimi tutmadın rüzgarın sesi ürperti beni sonra beni korkutan gecelere adını verdim.önce düşündüm sonra sarhoş oldumaciz avareler gibi kendimle kayboldum aradım seni heryerde yokdun sonra yüregime adını verdim.nerdeyim diye sordum kendime sordum ama yine nefes nefese kaldım ardı yine yüregim seni heryerde ama yokdun senin yokluguna senin adını verdim yine agladım sonra gözyaşlarıma adını verdim ve anladım şimdi şuan yoksan sen hiç yoksun.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta