Yoksunum, bir lokma ekmek gibi senden,
Gelsen ben burdayım desen yeniden,
O çıkıp gittiğin yerlerden geri dönsen.
Yoksunum, annesini kaybetmişler gibi senden,
Adın düşmüyor ki bir an bile dilimden,
Seni sorar oldum, gelen geçen herkesten.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta