Dalga geçilecek bir değil milyonlarca panorama var,
resmini çizerken baş parmağınla
işaret ettiğin tüm değerler çoğaldı ölü tabiatın renklerinde;
Sana natürmord diye sunmadılar b(unu)
Sen aç kaldın b(undan) yoks(un) bırakılınca..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta