Günler geceler geçmiyor artık
sabahları aynı heyecanla çıkmıyorum evden
seni görememe korkusuyla bir kasvet kaplıyor dört bir yanımı
bu gün de akşam olur mu diye bekliyorum
içimi acıtıyor yokluğun
bazen nefesim kesiliyor sanki
seni istiyorum, yüzünü görmek, sesini duymak.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta