Sevdiğin birini kaybetmenin duyularını kaybetmekten farkı yok;
onunla içtiğin kahveden aynı tadı alamazsın,
onun dokunduğu gibi kimse dokunmaz,
bir tek onun kokusu kalır hafızanda,
kimse sana onun gibi seslenmez,
ve o gözleri göremezsin bir daha.
Yoksul ve yoksunsundur artık...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta