okuldan döndüğün saatlerde
iskelenin yanında beklerdim mutlaka
beni görünce belli belirsiz gülümserdin
arkadaşlarından ayrılıp yokuşa yönelirdin bir ceylan gibi
onlar da görürlerdi beni
gülümserlerdi
kimsenin geçmediği dar bir sokakta
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta